"На працягу гэтых гадоў я спрабавала знайсці сэнс у перажытым, ствараючы "крыштальныя замкі" — сімвалы з прабачэння, невымоўных слоў, болі, разважанняў і надзей. Гэтыя замкі ўвасабляюць мае мары і эмоцыі, якія, падобна крышталям, адначасова выдатныя і далікатныя, але з часам сфарміравалі ўва мне стойкасць і ўнутраную.

Я пачала весці дзённік, каб не забыць боль, каб нагадаць сабе не паўтараць адны і тыя ж памылкі і не пускаць зноў у маё жыццё. У гэтым праекце ўспаміны ператвараюцца ў фатаграфіі - кожная з іх сімвалізуе завяршэнне, развітанне з мінулым.
Эмоцыі, з якімі я сутыкнулася, былі вельмі балючымі - як жуйка, якая заблыталася ў валасах, як іголка, якая ўпіліся ў скуру, як захлынуцца вадой, як зваліцца з арэляў, разбіўшы калені. Перачытваючы нашы размовы, я адчувала фізічны боль у далонях, напамін пра глыбокае ўздзеянне гэтых адносін на мяне. Прайшло дзесяць гадоў, і мне цяжка ўспомніць, хто я без яго, нібы мая асоба непарыўна звязана з гэтым чалавекам, які, насамрэч ніколі не існаваў.

Азіраючыся назад, я часта задумваюся, як бы я паступіла ў дзень нашай сустрэчы, ведаючы тое, што ведаю зараз. Юбілей - не проста адлік часу, а рашучае развітанне са светам і чалавекам, якіх я стварыла, заснаваных хутчэй на марах, чым на рэальнасці.

На гэтую гадавіну я дарую яму - і сабе - жыццё адзін без аднаго, развітальны падарунак, загорнуты ў старонкі гэтага праекта.

Сам праект я б хацела прадставіць у форме свайго дзённіка, выкарыстоўваючы запісы з асабістых дзённікаў і нататак. У сваіх працах я аддаю перавагу стварэнню прадметаў сваімі рукамі з паперы і клею. За асноўную ідэю я ўзяла фразу "крыштальныя замкі", і параўноўваю з імі свае мары аб чалавеку і эмоцыі. Гэты праект апісвае і паказвае важную частку майго жыцця, эмацыйную прыхільнасць і працу над сабой."