engrus
  • 1
  • 4
  • А
  • Б
  • В
  • Г
  • Д
  • Е
  • Ж
  • З
  • І
  • К
  • Л
  • М
  • Н
  • О
  • П
  • Р
  • С
  • Т
  • У
  • Ў
  • Ф
  • Х
  • Ц
  • Ч
  • Ш
  • Ю
  • Я
  • K

1

4

А

Б

В

Г

Д

Е

Ж

З

І

К

Л

М

Н

О

П

Р

С

Т

У

Ў

Ф

Х

Ц

Ч

Ш

Ю

Я

K

bel Аўтаматычны пераклад

Марына Напрушкiна

1981

Мастачка, куратарка, актывістка.

Жыве і працуе ў Берліне.

-

Спасылкі:

Персанальны сайт Марыны Напрушкінай.

Выбраныя падзеі

Выбраныя серыі твораў

Выбраныя творы

Асацыяваныя ўстановы

Артыкулы на KALEKTAR

Спадарожныя дакументы

Выбраныя даты:

1981

Нарадзілася ў Мінску (БССР, сёння Рэспубліка Беларусь).

З 1997 па 2000 г. вучыцца ў Мінскім мастацкім вучылішчы ім. А. Глебава, Мінск. З 2000 па 2004 - студэнтка Дзяржаўнай Акадэміі мастацтваў Карлсруэ, Германія. З 2004 па 2008 навучаецца ў Акадэміі прыгожых мастацтваў, Франкфурт-на-Майне, Германія (клас Марты Рослер).

Па асобных канкрэтных праектах Напрушкіна ўзаемадзейнічае з мясцовымі ініцыятывамі, узмацняючы, такім чынам, голас контрпрапаганды адзін аднаго. Вырабленыя мастачкай газеты "Пераканаўчая перамога: дзве гісторыі, як гэта было насамрэч" і "Беларускае самакіраванне", 2011-2012, актывісты ў Беларусі раскідвалі па паштовых скрынях. Кніжку-размалёўку “Мой тата – міліцыянер. Што ён робіць на працы? (2011) Марына зрабіла ў межах кампаніі супраць гвалту над жанчынамі, і яе таксама распаўсюджвалі па немастацкіх каналах.

"Парк для супольнасці" ў Любліне (2013, у рамках фестывалю мастацтва ў публічнай прасторы Union) мастачка стварала сумесна з мастаком Паўлам Альтхамерам, жаночым аб'яднаннем "Сялянка" з беларускай вёскі Залессе і памочнікамі-энтузіястамі з Украіны, Варшавы і Берліна.

Стварэнне работ, якія адштурхваюцца ад пэўнага кантэксту і рэагуюць на канкрэтную грамадска-палітычную праблему - адзін з напрамкаў дзейнасці Напрушкінай. Яшчэ больш важную задачу Напрушкіна бачыць у фарміраванні ўстойлівых, жыццяздольных ініцыятыў, якія былі б у стане дзейнічаць доўгатэрмінова і аўтаномна. Яе "Інстытут будучыні" ў Мінску - гэта адукацыйная платформа на стыку палітыкі, мастацтва і фемінізму. У Берліне яна арганізавала і кіруе ініцыятывай сярод суседзяў па падтрымцы бежанцаў ( neuenachbarschaft.wordpress.com ). Уцекачам, якія прыбываюць у Германію і рыхтуюцца да судоў, можа быць карысная Марыніна "Бібліятэка бежанца" (Refugees' Library) - архіў спраў, якія разглядаюцца Берлінскімі судамі (refugeeslibrary.wordpress.com ).

"Бясслаўныя людзі", як іх называў Фуко, тыя, "пра якія калі і даведаюцца, то толькі ў момант іх перасячэння з уладай" - з'яўляюцца галоўнымі героямі і саўдзельнікамі работ Напрушкінай. Іх галасы яна дапамагае пачуць і артыкуляваць.